Protestbrief SILA

Aan: de Tweede Kamerfractie van…

Postbus 20018
2500 EA Den Haag

 

Geachte heer/mevrouw, 

Uw partij heeft een motie gesteund die het de burgerlijke gemeenten verbiedt om adreswijzigingen en overlijdensberichten vanuit de Gemeentelijke Basisadministratie (GBA) door te geven aan de Stichting Interkerkelijke Ledenadministratie (SILA). Wij snappen dit besluit niet en zouden graag antwoord willen hebben op onderstaande vragen:

 

-        Op 8 maart 2012 roemde minister Spies nog het werk van de SILA. Kunt u aangeven wat er in die vier jaar tijd is veranderd dat er nu zo’n geheel ander gevoelen is ontstaan?

-        Wij hebben begrepen dat de privacy het belangrijkste motief voor het aannemen van deze motie is geweest. Als dat zo is, kunt u ons dan uitleggen waarin de schending van privacy ligt? De SILA ontvangt namelijk alleen gegevens van mensen die daar toestemming voor hebben gegeven. Prof. mr. H. Franken, hoogleraar Informatierecht van de Universiteit van Leiden bestudeerde enkele jaren geleden de opzet van de SILA-administratie en concludeerde dat de SILA wat hem betreft 'een schoolvoorbeeld van privacybescherming' genoemd mag worden.

-        Er zou worden gezegd dat er wel eens iemand boos is, omdat hij of zij er niet van op de hoogte is dat zijn of haar gegevens aan de SILA worden doorgegeven. Dit zou ermee te maken hebben dat er bij het optuigen van de SILA in de jaren ’80 en ’90 een opt-outsysteem is gevolgd, waarbij mensen een brief kregen en wie niet reageerde, werd geacht toestemming te hebben gegeven. Als dat zo is, bent u het dan met ons eens dat we het dan hebben over een uitvoeringsprobleem en niet over het principiële punt van privacy? Als u dat niet vindt, wat zijn dan uw argumenten hiervoor?

-        Als het hierboven genoemde het werkelijke argument voor u is, zijn daar dan concrete voorbeelden van en is de SILA daarvan op de hoogte en in de gelegenheid gesteld erop te reageren?

-        Wat vindt u van de stelling dat de kerken een belangrijke partner zijn binnen het kader van de Wmo? De kerken bestrijden armoede door het oprichten van voedselbanken, wereldwinkels, Repair Cafés en het steunen van individuele personen. De kerken gaan eenzaamheid tegen door het stichten van allerlei vormen van gemeenschap enz. Voor de uitvoering van dit werk is een adequaat werkende ledenadministratie een onmisbare voorwaarde. Zonder de SILA is de ledenadministratie niet intact te houden, omdat generaties kerkleden niet gewend zijn geweest om hun gegevens door te geven aan de kerk. Een groot deel van onze leden vindt het goed dat de kerk er is, steunt de kerk financieel, maar voelt een dusdanige afstand tot het instituut, dat men niet gewend en/of gemotiveerd is om gegevens aan de kerk door te geven. Het is paradoxaal genoeg juist deze groep voor wie we relatief vaak iets kunnen betekenen in het kader van de Wmo.

-        Democratie wordt gedefinieerd als het besluit van de meerderheid met respect voor de minderheid. Hoe kwalificeert u het feit dat een seculiere meerderheid in de Tweede Kamer een dusdanig ingrijpend besluit voor de kerken heeft genomen zonder een consultatie van de meest betrokkenen?

Wij wachten uw reactie af. 

Met vriendelijke groet,